Demagogia to umiejętność ubierania najbardziej lichych idei w najwznioślejsze słowa [Abraham Lincoln].
Jeżeli wierzyć Freudowi, mamy wiedzę, której nie znamy, gdyż tkwi w naszej podświadomości. Wygraliśmy, wygraliśmy – krzyczy na przykład reporter …z trybuny. Inaczej niż przedtem – dodaje, kiedy to biało-czerwonym nie wyszły zagrywki. Wtedy bowiem to te głupie zagrywki nie powychodziły, a przecież powinny. My zawsze wygrywamy, czasem tylko nie, ale to z winy niewychodzących fragmentów gry. Bo mamy wewnętrzne przekonanie, że jesteśmy lepsi, nasze zaś pomyłki są wynikiem działania niecnych sił. Te zaś reprezentuje przeciwnik.
Tak więc mamy najprostsze wyjaśnienie sukcesów populizmu. Jego argumentacji ulegają ludzie, których los krzywdził. Mają atoli nieświadome przekonanie o tym, że postępował niesprawiedliwie, bo nie z ich winy społeczeństwo ma ich za nic, a z powodu ulegania przesądom, obcym jakoby własnej nacji.
Stąd ci, których populiści nazywają ciemnym ludem, tak łatwo ulegają podszeptom demagogów. Ba, chętnie się łączą w demagogicznych partiach, energiczniejsi także w kibolskich zespołach, bo tam fizycznie można zwalczać obcych.
Sami nie wiemy, co posiadamy i od czego cierpimy.
