Uszanowanie

 Szacunek wymaga szacunku [Włodzimierz Czarzasty].

Mamy spór dyplomatyczny. Rzecz się rozbija o pytanie, czy nasz marszałek Sejmu obraził prezydenta USA, odmawiając poparcia jego wniosku o przyznanie Donaldowi Trumpowi Nagrody Nobla. Tak  by wynikało z wpisu na X ambasadora USA w Polsce. Internet się zastanawia, czy to jednorazowy incydent, czy bliski rozwód Stanów z Polską lub tylko z marszałkiem naszego Sejmu.

Tymczasem rzecz jest chyba prosta. Wydaje się, że ambasador mimo woli osłabił oddziaływanie wniosków o poparcie, które chyba spłynęły do Norwegii od polityków wielu państw, mniej sobie ceniących imponderabilia. Jeżeli bowiem ich orędownictwo wynikało z poczucia obowiązku, charakterystycznego dla stosunku między przełożonym i podwładnym, to nie ma ono znaczenia. Jest tylko dowodem, że prezydent uważa się za godnego nagrody i jego subalterni robią to, co im polecił.

Jest gorzej. Osłabiło to także rzekomą suwerenność od Unii Europejskiej, głoszoną przez naszą ogólnie pojętą prawicę. Tyle tylko, że tę właśnie ograniczyliśmy sobie w Traktacie Lizbońskim, co jest charakterystyczne dla wszystkich umów międzynarodowych. Z USA łączy nas sojusz, ale nie wynika z niego obowiązek spełniania poleceń ich prezydenta. Wobec Unii zresztą też aż takich zobowiązań nie podjęliśmy.

Mamy więc do czynienia albo z uzurpacją, albo ambasador się pomylił. To pierwsze rzeczywiście by wymagało reakcji adresatów polecenia. Drugie zaś można uznać za niezręczność. Coś takiego sugeruje ambasador Rose, ale w przedmiocie wyjaśnienia Donalda Tuska.

Tak czy owak, marszałek postąpił słusznie, postępując zgodnie ze swoim przekonaniem. Tym samym zresztą wzmocnił rekomendacje dla wniosków, składanych przez polityków innych państw, sugerując, że oni postąpili wedle własnego przekonania. Nie czują się zatem podporządkowani. 

Mamy interesujący precedens. Ciekawe, jak si sprawa skończy.

Obrady

 Zaproszenie także przedstawicieli kół poselskich do RBN może mieć nieoczekiwane konsekwencje.

– Nie powinniśmy popadać w żadne niezdrowe resentymenty, bo zebraliśmy się tu, by radzić, by dzielić się informacjami. No, ale nie możemy abstrahować od tego, że tu właśnie, w Łochowie, 31 stycznia 2025 r. to się w jakiejś mierze rozstrzyga: czy Polacy będą mogli swobodnie u siebie, na swoim, egzekwować swoje naturalne, przyrodzone prawa i powołania. Te talenty, te łaski rozliczne, którymi dobry pan Bóg obdarzył naród polski i pozwolił, żeby w naszych tysiącletnich dziejach standard cywilizacji łacińskiej był w tak piękny sposób kultywowany przez Polaków. To się właśnie rozstrzyga –  Tak jeszcze niedawno Grzegorz Braun mówił w Łochowie, gdzie odbył się kongres programowy jego partii. W rzeczonym wydarzeniu wziął też udział sędzia Piotr Schab. Zdaniem resortu sprawiedliwości uchybiło to godności urzędu.

Program Safe będzie przedmiotem rozważań na najbliższym spotkaniu RBN. Obok rzekomych politycznych i biznesowych powiązań marszałka Sejmu z Rosją. Nie tylko bowiem zapowiedział rewanż za weta, ale nie zgodził na poparcie wniosku o Nagrodę Nobla dla prezydenta USA. Rozegra się zatem kolejna batalia o naszą przyszłość. Unijna niskooprocentowana pożyczka na inwestycje obronne spowoduje zacieśnienia integracji europejskiej. To stoi w konflikcie z dążeniami Donalda Trumpa. Zabiega on raczej o zachowanie obecnego stanu w Europie w zamian za wzmożone uzależnienie jej od amerykańskich dostaw broni. Oprotestowanie przez RBN wykorzystania Safe do wzmożenia własnej produkcji uzbrojenia lub zakupu go w Unii spełniałoby takie oczekiwania. Utrata przez USA rynku, otwartego w Europie wskutek wojny w Ukrainie, byłoby dla Stanów wielką stratą. 

Istnieje atoli coś w rodzaju bezpiecznika. Grzegorz Braun oto zapowiada, że kiedy zostanie prezydentem Polski, w jego RBN zasiądą też obrońcy życia. Ich bowiem starania są zdaniem szefa Konfederacji Korony Polskiej równie ważne, jak posiadanie czołgów, samolotów i amunicji. Trudny zatem orzech do zgryzienia ma i Prezes i Karol Nawrocki. Obaj panowie prezentują wprawdzie amerykańską opcję bezpieczeństwa, ale nie demonstrują aż tak specyficznej praworządności, jak i rzekomo dodatniej roli dyskryminacji kobiet w zapewnieniu państwu siły odstraszania. Wydaje się ponadto, że wymuszenie na poszerzonej Radzie Bezpieczeństwa Narodowego skierowania programu Safe na zakupy w Ameryce byłoby równoznaczne ze zgodą na oddanie prezydentury Grzegorzowi Braunowi.

Ekstremiści zawsze odstraszają swoich potencjalnych sprzymierzeńców politycznych, próbując na nich wymusić postępowanie, zgodne ze swoimi skrajnymi poglądami.

Test

 Moralność staje u nas na nogach.

Mija szósty dzień od wybuchu afery Epsteina w Stanach i nabiera ona nowych barw. Ma także polskie odniesienia. Nasze media plotkarskie wymieniają nazwiska znanych Polek i Polaków, znalezionych w ujawnionych aktach, obok członków zagranicznych, królewskich rodów. Wszystko zaś w kontekście kryminalnych zarzutów dla tamecznego finansisty. Chodzi głównie o pedofilię.

Mamy też oświadczenie posła PiS, że w odróżnieniu od swych kolegów partyjnych nie skandował nazwiska nowego prezydenta Stanów i nie klaskał w Sejmie, kiedy nadeszła wieść o jego wyborze. Jakoś nie słychać o podobnej postawie jego partyjnych komilitonów. Na domiar złego inny kaczysta powiada, że afera wyszła z kół lewicowo-liberalnych w USA.

Ciekawe, czy się niebawem pojawią oskarżenia wobec ofiar procederu. W chrześcijańskiej bowiem moralności nie jest naganne kupowanie miłości, w odróżnieniu od jej sprzedaży. Jeżeli więc nie pojawi się u nas obciążanie ofiar winą, znajdziemy kolejny dowód na zeświecczenie naszego społeczeństwa.

Wszak we współczesnym świecie nie ma potrzeby kupowania lub wymuszania tego, co ludziom normalnym zapewnia natura.

Przejście

 Uroboros nie jest nam chyba obcy.

Te teorie spiskowe są aberracją i zniewagą dla pamięci ofiar katastrofy, w tym samego nieżyjącego już prezydenta. Jako Polak, który przynajmniej jako tako zna polską politykę i gospodarkę, a także dziennikarz, który codziennie śledzi światową politykę i wydarzenia, jestem głęboko rozczarowany liczbą osób, które lgną do tych teorii spiskowych, a naukowcy i profesjonaliści, którzy propagują takie idee, powinni się wstydzić. Tak Jeffrey Epstein, amerykański finansista pisał w 2014 roku do swojej znajomej o polsko brzmiącym nazwisku. Prezentował więc trzeźwy ogląd rzeczywistości. 

Równolegle atoli zajmował się dostarczaniem dziecięcych ofiar wysoko postawionym pedofilom. Specjalny zespół zaczyna w tym kontekście badać jego związki z Polską. Podobno byli w Krakowie chętni do organizowania swoistego eksportu, którzy teraz – jeżeli się zajmują polityką – mogą być szantażowani. Media równolegle donoszą o aresztowaniu ruskiego szpiega w MON. Nawiasem mówiąc, przeważnie się opłaca odwracać zdemaskowanego agenta i robić tak dudków z jego mocodawców, za pośrednictwem zastraszonego agenta karmiąc ich fałszywymi doniesieniami. Z jakichś atoli powodów uznano to za mniej korzystne od demonstracyjnego aresztowania.

Rzecz przypomina dwoistość Janusa, staroitalskiego boga, łączącego przeszłość z przyszłością. Przedstawiano go w Rzymie z dwoma twarzami, nazywając nawet dwugłowym. Epstein najwyraźniej prezentował różne oblicza i hołdował swoistym poglądom o sukcesie. W wyobrażeniu socjalistów kapitalizm niejednego wykoleił. Wielu z nich uważa, że nawet wszystkich, którym przyniósł sławę i bogactwo. Ba, również nasz prezydent, zmarły w wyniku katastrofy smoleńskiej, podzielał pogląd, że bogacz musiał ukraść pierwszy milion. W tym atoli wypadku widać jakąś kolejność rzeczy, ale i tak byśmy jednak mieli do czynienia z moralnym przeistaczaniem się liderów gospodarki. Działalność zaś obcych służb pozostaje zawsze w cieniu zdarzeń dziwnych.

Żyjemy na pograniczu Wschodu i Zachodu. W popularnych mitach wielostronność ludzkiej natury może również objawiać jakąś konsekwencję styku tych dwóch światów. Wydaje się jednak, że u nas kolejność rzeczy nie zawsze ma większe znaczenie.

Wszak ustawicznie się próbuje nasze umysły karmić przeszłością.

Specyfika

 Zgoda buduje.

Korzysta więc PO. Jej sondaże są stabilne na około trzydziestoprocentowym poziomie, a w niektórych dniach ocierają się nawet o 39%. 

Polska 2050 zeszła już do bardzo nisko w sondażach. Poniżej błędu statystycznego. Wybory być może zakończą wewnętrzne kłopoty, ale tutaj powodem spadku zainteresowania partią jest osobowość jej byłego już lidera. Jeżeli się go pozbędą, może jeszcze czegoś dokonają, ale to mało prawdopodobne. 

Wzrastają napięcia w PiS, czyli pobożnej lewicy. Prezes jest wprawdzie w szpitalu, ale jego stan się nie pogarsza. Mimo to siły odśrodkowe wewnątrz jego partii są coraz bardziej widoczne. Każda zaś z frakcji próbuje z jednej strony mieć za sobą poparcie prezydenta, z drugiej demonstrować pryncypialność. To drugie objawia się w nasileniu agresji przeciwko pozapartyjnym przeciwnikom. Nie przysparza to kaczystom popularności. Dlatego sondaże poparcia partii niewiele przekraczają 20%. 

Rosną również napięcia wewnątrz Konfederacji. Spierają się zwolennicy Sławomira Mentzena z sympatykami Krzysztofa Bosaka. Obaj zaś panowie ze sobą nie rozmawiają. Tutaj atoli poparcie partii wzrasta. Podobnie jak Konfederacja Korony Polskiej żywi się efektami kłótni kaczystów.

Bezbożni lewicowcy utrzymują poparcie na stabilnym, kilkuprocentowym poziomie. Wydaje się, że marszałek Czarzasty – wczoraj oświadczył, że nie poprze wniosku Donalda Trumpa o przyznanie mu nagrody Nobla, bo na to nie zasługuje – podniesie ich notowania. Stabilne jest też poparcie dla PSL, które teraz liże rany po spadku, którego Stronnictwo doświadczyło wskutek niefortunnego wybrania Trzeciej Drogi.

W sumie widać, że rozłam w polskiej polityce się utrwala. Prawica mniemana i prawdziwa się ustawicznie dzieli, zgodnie ze swoją zaciekłą naturą. Jej elektorat się przesuwa ku radykałom kosztem pobożnej lewicy, która się uważa za prawicę.

Jeżeli Koalicja 15 października nie wpadnie w wewnętrzne spory, przetrwa do końca kadencji. Wydaje się, że zacietrzewienie naszych prawicowców odbierze im szansę na zespołowe działania i kolejne wybory utrwalą stan dzisiejszy.

Usiłowania

Emocje zdradzają wiele. Kłopoty Prezesa to więcej niepewności wewnątrz i więcej agresji PiS na zewnątrz. 

W związku ze  śmiercią Barbary Skrzypek Jarosław Kaczyński z trybuny sejmowej nazwał Romana Giertycha mordercą i sadystą. Równocześnie z ław PiS-u skandowano słowo morderca.  Prezydium Sejmu uznało wtedy, że 51 posłów PiS naruszyło powagę Izby, bezpodstawnie oskarżając posła KO. Jarosław Kaczyński i Iwona Arent zostali wówczas ukarani odebraniem połowy swego uposażenia w ciągu trzech miesięcy.

– Teraz jest spór, w którą stronę pójdziemy dalej. Wierzę, że jesteśmy w stanie zbudować taką międzynarodówkę ludzi dobrej wiary, dobrej woli, dobrego myślenia i przyzwoitości. Naturalnym kandydatem do wspólnych europejskich funkcji będzie ten, który tak wiele zrobił dla Polski – Rafał Trzaskowski. Jestem przekonany, że w tej międzynarodówce będzie miejsce dla tych wszystkich, którzy lubią czytać i studiować Vaclava Havla – powiedział Adam Michnik w Darłowie, podczas uroczystości przyznania Verze Jourowej Międzynarodowej Nagrody Króla Eryka Pomorskiego.

Oba te zdarzenia, wprawdzie o kilka kwartałów od siebie odległe – ale charakterystyczne, bo skrajne, czyli oddające prawdziwe odczucia – prezentują zabiegi przedstawicieli obu stron sporu politycznego w Polsce. Jedni starają się jak najbardziej poniżyć przeciwnika, drudzy jak najwyżej wynieść nasz kraj na forum międzynarodowym.

Pierwsi uważają się za wyłącznych patriotów. To zaś budzi emocje, pogłębiające starania jednych i drugich.

 

Niedobrze

 Tydzień się kończy zdumieniami.

Na przewodniczącą Polski 2050 Szymona Hołowni wybrano jednak oponentkę Donalda Tuska w rządzie. Teraz już musi zostać jego zastępczynią. Pech prześladuje nas dalej.

Dyskusja o spotkaniach klubów i kół poselskich z prezydentem ujawniła też istnienie takiego, którego przedstawiciel przekonywał Karola Nawrockiego w czasie rzeczonej wizyty o konieczności zniesienia zapisu o karaniu rodziców za to, że odmawiają szczepienia swoich dzieci.

Ujawniają się skrajności, które tłumaczą naszą słabość polityczną. Jakieś zdumiewające obsesje, niezrozumiałe ambicje w sytuacji, kiedy mamy wojnę u progu, deficyt budżetowy i cały szereg rzeczywistych problemów.

Odwieczna zaciekłość, która od zawsze prześladuje naszą politykę, teraz chyba przybiera jeszcze bardziej błazeńskie szaty.