Przemytnictwo

 Dżentelmen to człowiek, który nie rani cudzych uczuć, chyba że umyślnie. [Oscar Wilde].

We czwartek ubiegłego tygodnia prezydent wezwał do siebie najważniejszych dowódców Wojska Polskiego. Oni, zgodnie z zasadami, wystąpili do ministra obrony narodowej z wnioskiem o pozwolenie. Uzyskali je i udali się do Pałacu Namiestnikowskiego. Po rozmowach odbyło się na szybko  (Onet.pl) posiedzenie BBN, w którym uczestniczyli generałowie, prezydent i wicepremier Kosiniak-Kamysz. Szef MON rozmawiał też z Karolem Nawrockim o konstytucyjnej roli ministra obrony narodowej w czasie pokoju. Jak tłumaczył europoseł PSL, Krzysztof Hetman – Władysław Kosiniak-Kamysz nie wyraził zgody na odprawę prezydenta, ponieważ prezydent w czasach pokoju nie może robić odprawy, bo to stanowiłoby stawianie zadań przed wojskowymi. Tego prezydentowi nie wolno robić.

Prezydent udał się w sobotę do Dallas na Konferencję Konserwatywnej Akcji Politycznej. Odbywa się ona cyklicznie i promuje izolacjonizm USA na korzyść polityki wewnętrznej. Podnoszony jest tam problem imigrantów, rzekomej wojny kulturowej, niedoskonałości globalnych instytucji. Karol Nawrocki mówił w Dallas, że dziś zagrożona jest cywilizacja chrześcijańska, mówił o konieczności szybkich zmian w Unii Europejskiej, a także wskazywał na zagrożenie ze strony Rosji. Na zarzuty dziennikarzy, że uczestnictwo w takim przedsięwzięciu jest sprzeczne z oczekiwaniem wsparcia USA w razie wojny, odpowiedział, że Można przyjąć dwie strategie: albo się na nich obrażać, krytykować i uważać, że nie należy z nimi rozmawiać, albo właśnie przyjeżdżać i okazywać w jakimś sensie szacunek dla pewnych idei, w których się zgadzamy, a jednocześnie starać się przemycać ten punkt widzenia, który jest dla nas ważny.

Widać, że strategia przemycania odmiennego punktu widzenia jest przez prezydenta stosowana zarówno w kraju, jak i za granicą. Ciekawe, jakie będą tego skutki.  

Woń

 Różne bywają niespodzianki.

Hel będzie gazem deficytowym. Jest niezbędny w produkcji półprzewodników, światłowodów i rezonansu magnetycznego. W konsekwencji irańskiego ataku na infrastrukturę wydobycia i separacji rzeczonego gazu w Katarze, ten również helowy potentat musi ograniczyć jego podaż o 14%.

Jedynym producentem helu w Europie jest Polska. Towarzyszy naszym złożom metanu, stanowiąc jego domieszkę w wystąpieniach gazu ziemnego. Ponieważ jego ceny na pewno wzrosną, zaczniemy na nim zarabiać.

Trzeba mieć nadzieję, że będziemy hel sprzedawać w półprzewodnikach i światłowodach – byliśmy kiedyś pionierami w ich stosowaniu. W przeciwnym wypadku zachowamy się jak wiele państw surowcowych, które nie były w stanie przetworzyć posiadanych kopalin i zarabiały tylko na eksporcie rudy, stając się zakładnikiem przemysłu hutniczego.

No i jakkolwiek by to brzmiało, włączymy się do grona baneficjantów wojny na Bliskim Wschodzie. Trochę to wstydliwy aspekt, ale pecunia non olet, czyli pieniądz nie śmierdzi, jak po nałożeniu opłat na publiczne szalety zauważył już cesarz Dioklecjan.

Zaplątanie

 Świat jest splątany ze sobą bardziej, niż się to nam wydaje.

Rząd kosztem dochodów budżetowych ratuje gospodarkę przed drożyzną, czyli w istocie przed inflacją. Ogranicza bowiem podatki. To najczęściej powoduje ożywienie rynku, ale rozczaruje wielu beneficjantów budżetowej szczodrości. 

Jeżeli bowiem skutkiem takiego uciekania od drożyzny miałyby być kolejne długi, to cała procedura szybkiego opracowania ustawy CPN nie miałaby wielkiego sensu. Rzadko się udaje zgasić pożar benzyną, chociaż znane są takie przypadki, kiedy intensyfikacja ognia w zamkniętym pomieszczeniu wyczerpuje tlen. Wtedy jednak wraz z pożarem zamiera wszystko, co tam żyło.

Blisko połowa Polaków uważa, że po wyborach w 2027 roku nie będzie polexitu. Przeciwnego zdania jest 29,9% respondentów, 24,2% nie ma zdania. Wydaje się, że zwolennicy demokracji uważają, że wygrają wybory, kaczyści też tak myślą, a niezdecydowani nie pójdą do urn. Pewność siebie jest matką sukcesu. Nie wygląda to zatem najgorzej.

Rząd atoli nie ma teraz możliwości uniknięcia ryzyka, związanego z ograniczeniem dochodów budżetu. Jeżeli nie zrobi niczego, aby wyborców ratować przed drożyzną, pójdą oni za kaczystami, którzy obiecają wszystko, co w realnej rzeczywistości na pewno jest niemożliwe. Już Przemysław Czarnek w swoim stylu stwierdza, że średniowieczni skrybowie szybciej przepisywali Biblię, niż rząd decydował się na ratunek Polski przed drożyzną.

Tak czy owak, widać, że z wojny w Iranie, która ogranicza dostęp do paliw, profituje Putin. Także wskutek potencjalnego osłabienia gospodarki Polski. Chyba że rządowi się jednak uda ingerencja w ceny.

Opaczność

 Wszystko na opak?

Wizyta Karola Nawrockiego na Węgrzech spotkała się ze złą oceną większości naszych komentatorów.  Zwolennicy koalicji rządzącej wyrazili dezaprobatę z trzech powodów. Po pierwsze prezydent nie wizytuje premiera nawet bardzo zaprzyjaźnionego kraju. Po drugie Karol Nawrocki nie załatwił tam niczego, na czym by zależało Polsce.  Chociażby odblokowania zwrotu przez Unię wartości sprzętu wojennego, dostarczonego Ukrainie na początku wojny. Po trzecie wizyta prezydenta u premiera obcego kraju w czasie kampanii wyborczej może być odczytana, jako wsparcie jego rządu. Przeciwnicy Koalicji 15 X są oczywiście zachwyceni.

Zastanawiające było to, że spotkanie odbyło się za zamkniętymi drzwiami. Węgierskie media mówiły o wizycie niewiele. Po dwóch zaledwie dniach od zdarzenia Viktor Orban nazwał Ukrainę państwem terrorystycznym. Zapowiedział też zablokowanie jej gazu, dostarczanego rurociągiem biegnącym przez Węgry. Chyba że Ukraińcy naprawią zniszczony przez rosyjskie bomby fragment rurociągu Przyjaźń, którym Rosja dostarcza Madziarom ropę naftową.

Rzecz musiała być drażliwa dla naszego prezydenta, który tam ostro zareagował na pytania naszego dziennikarza o prorosyjskość Viktora Orbana. Wydaje się jednak, że Karol Nawrocki nie pomógł rządzącemu Fideszowi w kampanii wyborczej. Jego konkurenci z partii Tisza powiększyli ostatnio swoje poparcie do 58%.

Jeżeli taki efekt wizyty był zamierzony, to by wypadało pogratulować doradcom naszego prezydenta. I chyba zganić tych, którzy źle ocenili wizytę.

Wabiki

 Nie wszystko złoto co się świeci. 

Spór polityczny w Polsce przybrał postać zbliżoną do tej, która charakteryzowała początki II Rzeczypospolitej. Przede wszystkim widać, że interes partyjny, tym razem pod nazwą dobrej zmiany, w polityce wrogów demokracji zaczął znowu przeważać nad narodowym. 

W początku XX wieku Józef Piłsudski uważał, że trzeba wykorzystać warunki dla tworzenia narodowej siły zbrojnej, powstałe w obdarzonej autonomią Galicji. Po utworzeniu Legionów, wziął udział w pokonaniu Rosji przez Austrię i Niemcy, aby się później od nich odwrócić i przystąpić do Ententy. Połączył usiłowania z Romanem Dmowskim, który od początku I wojny światowej zabiegał w Paryżu o sprawy Polskie, od 1917 roku będąc szefem Komitetu Narodowego Polskiego.

Twórca Narodowej Demokracji był przed I wojną światową przekonany, że najpierw trzeba pokonać Niemcy i Austrię. Poprzez pokonanie państw centralnych chciał doprowadzić do podporządkowania Rosji scalonych zaborów i dopiero wtedy ewentualnie zorganizować siłę, zdolną odrodzić Polskę.

Piłsudski w działaniu dowiódł słuszności swojej strategii. Teraz więc również do jego tradycji odwołują się neoendecy, dostrzegając atoli w całej Unii wyłącznie Niemców i odwołując się do pokrewieństwa kulturowego z Rosją. Prezentują więc swoiste pojmowanie historii, analogie i nauki wypływające z przeszłości. Nawet z meandrów wojny bolszewickiej, kiedy to marszałek Piłsudski powstrzymał ofensywę, aby dać bolszewikom czas na pokonanie Denikina. Nadrzędna bowiem była potrzeba odrzucenia aliansów z autorytarną Moskwą.

Przyjęli też epigoni endecji praktykę instrumentalnego korzystania z demokracji, znanej z początka lat dwudziestych, czyli rozpasanie wszystkich niedostatków moralności i praworządności. Wszak ich powtórkę obserwowaliśmy w ciągu ośmiu lat funkcjonowania dobrej zmiany.

Agresja Rosji na Ukrainę nie zmieniła tu wiele. Teraz jeszcze do tego doszła wojna na Bliskim Wschodzie i wypadałoby kaczystom oprzytomnieć. Nic z tego. Nienawidzą i Niemców i Unii. Utrzymują też, że również Putina, ale spotykają się z najbardziej proputinowskimi politykami Europy, których komunizujących wtedy poprzedników już Lenin nazywał użytecznymi idiotami.

Mamy piękną tradycję naszej armii i jej sukcesów. Szkoda, że nie dorastają do niej nasi jakoby prawicowi politycy.

Podobieństwo

 Nie widzimy rzeczy takimi, jakie są. Widzimy je takimi, jakimi my jesteśmy. [Anais Nin].

Konflikt między rządem i prezydentem trwa. Wczoraj objawiła go prezydencka wizyta na Węgrzech. Premier Tusk stwierdził, że w interesie Polski nie jest wspieranie Orbana w jego prorosyjskich i antyeuropejskich działaniach.

W pierwszych miesiącach wojny dostarczyliśmy Ukrainie sprzęt o wartości 2 mld złotych. Tę sumę próbuje nam zwrócić Unia, ale proces wymaga jednomyślności premierów państw członkowskich. Viktor Orban postawił tu weto. Od dłuższego też czasu nasze władze są informowane, że węgierscy dyplomaci – najbliżsi współpracownicy Orbana – ściśle współpracują z władzami rosyjskimi, przekazując im dyskretne informacje z posiedzeń instytucji europejskich. Komisja Europejska zażądała wyjaśnień w sprawie podejrzanych kontaktów węgierskiego ministra spraw zagranicznych ze swoim odpowiednikiem w Moskwie.

Trudno się zatem dziwić, że kurtuazyjna wizyta naszego prezydenta przed wyborami do parlamentu ma szczególny charakter. Sprzyjanie zaś tamtejszych władz rosyjskim poczynaniom w Ukrainie, zagrażającym również naszemu bezpieczeństwu, ma charakter, którego nie można zaaprobować, jeżeli się rzeczywistość pojmuje logicznie. Mamy też kolejny dowód na to, że konflikt między rządem i prezydentem jest zawiniony przez głowę państwa.

Obiektywnie rzecz biorąc, sami takiego prezydenta wybraliśmy. Jest taki jak większość z nas. Chcącemu zaś nie dzieje się krzywda.

Uświadomienie

 Sztuczność nie jest sztuką. Nawet w polityce.

Wizyta prezydenta Nawrockiego na Węgrzech jest krytykowana przez MSZ. Trudno bowiem promować Viktora Orbana, który blokuje wsparcie Ukrainy, nawet unijną rekompensatę dla Polski za przekazaną tam pomoc. W dodatku wedle Washington Post każda poufna wypowiedź zagranicznych gości może za sprawą szefa węgierskiego MSZ natychmiast trafiać do Moskwy. W takiej sytuacji wsparcie premiera Węgier w kampanii wyborczej może być uznawana za zgodę na jego poczynania przeciwko polityce Unii, NATO, także Ameryki. Niezależnie od zapewnienia, że Polacy kochają Węgrów, nienawidzą Władimira Putina, który jest zbrodniarzem wojennym. 

Liderka Polski 2050 uważa, że powinno się wprowadzić ustawowy wymóg referendalnego potwierdzenia wyjścia Polski z UE. Jest przekonana, że to utrudni PiS-owi ewentualny polexit. Zapomina tylko o tym, że taki przepis można równie łatwo zlikwidować. Jeżeli się chce coś osiągnąć w polityce, trzeba budować większość poprzez uświadamianie elektoratu. Niezrozumiały dla ogółu symetryzm partii Szymona Hołowni sprowadził ugrupowanie do poziomu jednoprocentowego poparcia. Trwanie w błędach pogłębia kryzys, od którego się próbuje uciekać.

Zaostrzenia antyunijnej retoryki przez kandydata PiS na premiera przynosi pozornie pozytywny skutek dla kaczystów. W najnowszych sondażach widać wzrost ich poparcia i odpowiadający mu spadek popularności Konfederacji. Widać, że opowiastki w stylu podpitego wuja na weselu znajdują admiratorów w kołach rzekomej prawicy. Współczuć należy formacji, skazanej na konieczność szukania poklasku u tak mało wymagającej publiki.

Wszystko razem składa się na konkluzję, że nieszczerość nie przynosi oczekiwanych efektów. Nie jest to nowe, ale chyba zapomniane. Dobrze więc, aby przynajmniej politycy o tym pamiętali.