Profitenci

 Oczywista oczywistość.

Według wyraziciela PiS alternatywą dla SAFE ma być wypuszczenie obligacji skarbu państwa. Są na razie obłożone sześcioprocentowym zobowiązaniem. Potem ono wzrośnie, w miarę spadku z czasem ratingu naszej gospodarki, oczekiwanego w wyniku niekorzystnego zadłużenia. Unijna pożyczka jest dwukrotnie tańsza. Proponowana alternatywa jest zatem godna patriotów, którzy mają za nic interes Polski? 

Takie stwierdzenie sugeruje trwanie jego głosiciela w  odwrotnej rzeczywistości. Musi więc również podobnie być z pojmowaniem prawdy. Wspomniane oprocentowanie pożyczki SAFE jest jakoby nieznane rzecznikowi prezydenta, mimo ogłoszenia go przez rzecznika rządu. Głosiciele PiS przekonują, że pieniądze będą kierowane do Niemiec, rząd oświadcza, że ponad 80% trafi do naszej zbrojeniówki. Wszystkich przebił Prezes, stwierdzając, że nikt, kto chce silnej i suwerennej armii, nie powinien popierać funduszu SAFE. 

Prezydent nie zgłosił żadnych poprawek do projektu ustawy o SAFE, ale jej raczej ni podpisze. Wszak  wielokrotnie dowiódł jednomyślności z Prezesem, czyli zależy mu na wojsku, uzbrojonym za fundusze, których dostępność nie będzie warunkowana tym, że się znajdziemy pod niemieckim butem. Wydaje się, że kaczyści się boją, iż unijny program zostanie wstrzymany, kiedy zdobędą władzę. Chociażby los Funduszu Sprawiedliwości pod ich rządami może rodzić taką obawę. Wszak nikt nie tai, że SAFE ma być dostępne tylko, jeśli jego środki będą rozdzielane ściśle z procedurami, wykluczającymi wszelkie formy korupcji.

I tu mamy istotę problemu. Wschodnia kultura zasadza się na oczywistości, że władza przynosi konfitury rządzącym. Potem, jak coś pozostanie, to może też jakieś skromne profity dla ciemnego ludu. Zachodni liberałowie starają się obrzydzić tę zasadę. A przecież na tym sposobem rządzenia opiera się tradycja Wschodu i jego trwanie. To kto tu jest patriotą?

Trudno się wstrętowi PiS do Zachodu dziwić. Pokrewieństwo kulturowe zobowiązuje.

Kara

 Albo władza, albo potop.

Prezydenckie weto dla ustawy o KRS urosło do jednego z najważniejszych tematów minionego tygodnia. Rzecz podgrzał jeszcze projekt regulacji, zaproponowany w zamian przez pałac prezydencki. On pewnie będzie odrzucony przez Sejm, jako wyzywająco przeciwny konstytucji. W rezultacie nowa KRS będzie wedle starych zasad wybrana przez obecną większość. Najprawdopodobniej prezydent nie odbierze ślubowania od nowo mianowanych sędziów i starzy nie ustąpią ze stanowisk. Będziemy wtedy mieli kolejną rupę sędziów, uznawaną tylko przez część Polaków. 

Konfederacja łączy się z Nową Nadzieją i razem przystąpią do wyborów, aby w ich wyniku odsunąć obecną i poprzednią władzę od stołu. Jednakowoż nie wykluczają żadnych koalicjantów. To nowy element w rozgrywce politycznej naszej prawicy. PiS się bowiem dzieli. Kiedy maślarze obradują na konwencji w Stalowej Woli, harcerze spotykają się w Słupsku. Tam atoli pretendent do przejęcia kierownictwa w partii zgodnie ze swoim konkurentem, przemawiającym w Stalowej Woli, odrzuca SAFE. Powód podają identyczny. Warunkiem uczestnictwa w programie jest powstrzymanie ewentualnej korupcji. Kaczyści więc głoszą, że Unia zamierza tak Polskę trzymać na łańcuchu. Jeśli jednak uważają, że łańcuch to coś złego, to dlaczego aprobowali weto dla ustawy łańcuchowej?

Z całości zaś wyłania się wniosek, że kaczyści nie wierzą w swoje zwycięstwo wyborcze. Chcą więc Polskę ukarać za to bałaganem, osłabieniem, ostatecznie zaś skłóceniem ze światem. Państwo ma służyć swoim obywatelom. To oni je utrzymują. Nie służy żadnej partii i żadna nie może oczekiwać od niego posłuszeństwa. To jest podstawowy warunek suwerenności i innego nie ma. 

Warto o tym pamiętać.

Możliwość

 Zawsze może być różnie.

Rozłam w Polsce 2050 Szymona Hołowni był ostatnio głównym tematem rozważań komentatorów. Niezależnie od tego, co się dzieje w PiS. Partia o poparciu jednoprocentowym, ale dzięki czasom świetności obsadzająca jeszcze stanowisko wicemarszałka Sejmu i dwóch ministrów oraz co najmniej jednego wiceministra,  rozpadła się na dwa odłamy. Teraz się nie daje podzielić tych stanowisk, a zmiany tam zaowocują protestami. Podobnie zresztą ich brak. Szefowa, kościółkowej części dawnej partii odebrała desygnacje odstępcom. Jej konkurentka, liberałka, nie zabiera w tej sprawie głosu. Pierwsza z pań chce być wicepremierką, ale jeśli sama odmawia  swoim niegdysiejszym nominatom prawo do konsumowania efektów siły partii sprzed podziału, traci je również.

Opozycja się cieszy. Rząd bowiem zachowa dotychczasową większość, jeśli porozdziela stanowiska zgodnie z apetytami popierających go posłów. Zrobi jednak wtedy podobnie, jak kiedyś postąpił PiS, mnożąc stanowiska dla Solidarnej Polski i pożerając gowinowców. Rzecz miała premiować tylko tych, którzy deklarowali kaczyzm. Teraz istnieje podejrzenie, że rozgoryczeni kościółkowcy się odwrócą od koalicji rządzącej. Dyscyplinować by ich mogła groźba rozpisania przedterminowych wyborów. Ich bowiem wynik może równeiż zaskoczyć PiS. Najczęściej formułowana opinia mówi o wygranej PO i większości dla koalicji obu Konfederacji z PiS-em, ale bez jego przewagi. Wszak kaczystom również grozi rozpad.

Takiej więc odmianie dobrej zmiany trudniej by było zachować spójność od formacji rządzącej obecnie. Aliści Donald Trump by ją chwalił. Tak, jak sławi rządy Węgier, Słowacji i Czech. Polski też, ale na razie na wyrost. Nie wiadomo, czy jest to powód do radości. Rzecz równa się uhonorowaniu przez kaczystów mieszkańców Stalowej Woli konwencją partyjną za to, że głosując na PiS, zrezygnują z zainwestowania dwudziestu miliardów złotych w produkcję broni w ich mieście. Tyle bowiem przypadnie im z programu SAFE. Znaczna część tej sumy zasili portfele pracowników miejscowej zbrojeniówki i firm usługowych.

Nie wiadomo, czy teraz dojdzie do przedwczesnych wyborów. Postawa zwolenników nowej szefowej Polski 2050 jest stanowcza.  Podobnie jak sposób zarządzania tymi posłami, którzy pozostali w partii. Rzecz przypomina sposób zarządzania klerem. Jednakowoż, jak przypomina Stefan Niesiołowski, Kościół nie wspierał demokratycznych przemian, a jego hierarchowie często zachowywali się w sposób, który był zgodny z logiką systemu niedemokratycznego. 

Może więc się zdarzyć, że popadniemy w jeszcze większy chaos. Podobny do tego, w który jest wciągany wymiar sprawiedliwości.  Wszak zawsze może być jeszcze gorzej.

Pomroczność

 Nadal tkwią w ostrym cieniu mgły.

Program SAFE stale budzi kontrowersje. Media podnoszą woltę Mariusza Błaszczaka, który porzuciwszy swoje pochwały sprzed kilku miesięcy, teraz krytykuje program. Ten zaś ma być niezależny od budżetu armii. Będą więc kontynuowane zakupy broni w Stanach. Osiemdziesiąt zaś procent unijnego kredytu zostanie ulokowane w polskim przemyśle, podnosząc pośrednio dochody budżetu. Polskiego, nie niemieckiego lub francuskiego. W tej sytuacji rząd się nie ugnie przed obstrukcją prezydenta. Polska więc przyjmie program, bowiem nasza armia musi być istotnym elementem NATO i bezpieczeństwa Unii.

Niezależnie od wszystkiego Antoni Macierewicz uważa, że program SAFE to początek likwidacji polskiego państwa. Postrzega w nim jakąś reminiscencję spisku niemiecko-rosyjsko-tuskowego, który miał zaowocować katastrofą smoleńską. Tak wygląda rzeczywistość alternatywna w praktyce.

Prezydent zawetował ustawę ministra Żurka o Krajowej Radzie Sądownictwa. W tej sytuacji wyboru nowego KRS dokona parlament wedle ziobrystycznych prerogatyw, wybierając atoli do Rady jedynie osoby proponowane przez samorząd sędziowski. Zaprzysiężenie zaś nowych sędziów może się odbyć bez udziału prezydenta, jeżeli jego absencja nie będzie sensownie uzasadniona. Czyli nie wchodzi w grę stwierdzenie: nie, bo nie.

Na obecnych sporach najbardziej wizerunkowo przegra opozycja, uważająca się za prawicową. I bardzo dobrze. Wszak nawet przypisywanie sobie konserwatyzmu jest w jej działaniach sprzeczne z rzeczywistością.

Granice

 Nie tracą rezonu.

Brat króla Karola został zatrzymany, przesłuchany przez policję i poddany jej dozorowi. Jest podejrzewany o nadużycie władzy.  Sprawa ma związek z aferą Epsteina, skazanego za organizowanie pedofilskich ekscesów na skalę światową. Rzecz niesłychana, u nas atoli również ma swój odpowiednik. Właśnie jest sądzony hierarcha za spóźnione ujawnienie zbrodni pedofilii, popełnionych w podległych mu parafiach. W przeciwieństwie do ich poprzedniego skrywania, w dzisiejszej Polsce zaczynają być głośne negatywne zjawiska obyczajowe, jeśli mają swój klerykalny wyraz. Populizm zaś w naszej polityce związał się na dobre z duchowieństwem, zdradzającym polityczne zainteresowania. Ba, z takim jego odłamem, którego liderów sam Prezes, kiedy jeszcze dostatecznie nie pogłębił swojej ideologii, posądzał o posiadanie nadajników za Uralem.

Charakterystyczne zaś, że dawne formy władzy napotykają na kłopoty niezależnie od tego, czy mają świecki, czy religijny charakter. Najwyraźniej społeczeństwa nie chcą już przyznawać im bezkrytycznie racji i żądają kontroli nad nimi. One zaś uparcie trwają przy mniemaniu, że ich przywileje są jeszcze aktualne. W rezultacie chyba cały światowy populizm przybiera infantylną raczej postać. Wczorajsze posiedzenie Rady Pokoju zdaje się potwierdzać takie mniemanie, chociaż powiadają, że pierwsze koty za płoty. Donald Trump w mowie pełnej uczniackich pochwał dla uczestników oświadczył tam, że prawie wszyscy liderzy państw przyjęli zaproszenie do jego Rady, a ci z nich, którzy tego nie zrobili, przyjmą je wkrótce. Jego bowiem zdaniem jest ona najlepszym tworem, który się pojawił w świecie. 

Udawanie dobrego samopoczucia nie opuszcza populistów, nawet jak ich napotykają kłopoty.

Fraktalizm

To nieubłagana reguła.

Mamy nowy nowy klub parlamentarny, Centrum. Polska 2050 się rozpada. Większość parlamentarzystów tej partii wybrała opcję liberalną, mniejszość pozostała przy kościółkówej, jak to obrazowo określiła niegdyś jedna z komentatorek. Wyniki niedawnych wyborów nowej przewodniczącej partii sugerują, że jej elektorat dzieli się odwrotnie. Tam klerykalizm wydaje się silniejszy. 

Szymon Hołownia nie przyjmuje podziału do wiadomości. Więcej, uważa że rozłamowców wśród parlamentarzystów jest mniej, niż pozostających przy partii, która pozostała przy nazwie, zawierającej nazwisko obecnego wicemarszałka Sejmu. Jego następczyni na stanowisku szefa partii jest podobnego zdania, ale wyraża je bardziej konfrontacyjnie.

Jakoś to przypomina rozłam w PiS. Tam też harcerze sprawiają wrażenie bardziej liberalne, maślarze niewzruszenie trwają przy poglądach, które ich głosiciele we własnym gronie przypisują ciemnemu ludowi. 

Mamy więc do czynienia ze swoistym samopodobieństwem, gdzie całość dzieli się na podobne fragmenty. Wydaje się jednak, że kulturowi krewniacy Wschodu są w tym bardziej ostentacyjni. 

Gazerstwo

 Nie powtarza się cudzych błędów.

Prezes wystąpił przeciwko Safe, głosząc iście macierewiczowskie obsesje. Program zostanie wdrożony bez jego poparcia, a wrażenie prorosyjskości PiS-u się pogłębi. Nie da się tego zwalić na złośliwość przeciwników. Kaczyński bowiem osobiście teraz przybrał postać, którą zawsze przypisuje oponentom.

Cały program przewiduje zainwestowanie w polski system obronny blisko 200 mld złotych. Z tego większość ma być zainwestowane w nasz przemysł obronny. Wiodące zakłady tej branży są w obszarze COP, gdzie znacząca liczba wyborców popiera PiS. Tak potężny zastrzyk finansowy dla jego zakładów przemysłowych może tam teraz odwrócić sympatie od kaczystów. Może stąd wolta Przemysława Czarnka, jakoby program miał nabijać kabzę (postnazistowskim zdaniem Prezesa) Niemcom i Francji.

Wszystko wskazuje na to, że program ruszy niezależnie od postawy prezydenta. Jeśli Karol Nawrocki zablokuje ustawę, opóźni jego start o kilka miesięcy. Podpisanie bowiem umowy z Komisją Europejską jej nie wymaga. Potrzeba gwarancji należytego wykorzystania przyznanych kredytów. Te może dać Bank Gospodarstwa Krajowego lub Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych. Będzie zatem zachowana zasada warunkowości, która dotyczy wszystkich europejskich funduszy. Bez żadnych kamieni milowych, wprowadzonych i nie zrealizowanych przez PiS, dla uruchomieniu funduszy na Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększenia Odporności.

Cóż. PiS się ujawnił jako przeciwnik naszej fizycznej odporności na rosyjską agresję, bo zamierza ją uzyskać poprzez uległość wobec obecnego prezydenta USA. Kaczyści zatem, kiedy posiądą władzę, chcą wystąpić w światowej rozgrywce o suwerenność Polski w pozycji gracza bez atutów. Tylko kiedy staną przeciw swojemu kulturowemu krewniakowi ze Wschodu, łatwo się może okazać, że USA ich nie wesprą, a opuszczona przez nich Unia pozostawi Polskę własnemu losowi. Bo Rosja będzie miała mocniejszą kartę. 

Będzie podobnie jak z Hamasem w Gazie. On został demokratycznie wybrany na władcę Strefy i prowokując Izrael też oczekiwał jakiejś odgórnej interwencji w swojej sprawie. Daremnie.