Farsa

 Nic nie jest tak śmieszne, jak przesadna polityka.

Kryzys w PiS się nasila. We frakcyjne rozgrywki wciągany jest prezydent. Rośnie też napięcie między Sławomirem Mentzenem a Krzysztofem Bosakiem. Najwyraźniej prawica ponownie wkracza w fazę kłótliwości, z której była znana na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku.

Powraca też dawna paranoja polityczna. Głosiciele prawicy opowiadają o jakiejś kryptodyktaturze, która ich jakoby gnębi. Żywo to przypomina opowieści o rzekomej inwigilacji prawicy, na którą się uskarżali na początku transformacji. Mityczna szafa Lesiaka miała być pełna na to dowodów.

Inwektywy i mowa nienawiści, przypisywana politycznym konkurentom, miały być wówczas środkiem na pozyskanie władzy. Wtedy się to dwukrotnie kończyło przejęciem rządów przez postkomunistów. 

Na tym przykładzie do niedawna pewnie opierał swoje nadzieje Szymon Hołownia, który tworzył Trzecią Drogę. Teraz ją chyba porzuci na pastwę KO, zajmującej miejsce niegdysiejszej Unii Wolności. Dopuszcza bowiem myśl o porzuceniu własnej partii. Wraz z kilkunastoma zwolennikami. Przejdą do PiS? Pan Szymon zaprzecza.

Mamy do czynienia z cyklicznym rozwojem politycznego szaleństwa. Teraz jednakowoż mamy nowy element. Wojnę ukraińsko-rosyjską. Bardzo to komplikuje tradycyjną dla naszej prawicy wojnę z Niemcami. Wtedy straszenie nimi miało ukryć proniemieckie zachowania narodowców w połowie lat czterdziestych, teraz się staje powodem do podejrzeń o powiązanie z proputinowską prawicą w państwach Zachodu.

Coraz jednak więcej materiału mają satyrycy. Jakoś to dziwne, że z tego nie korzystają. Chociaż trzeba przyznać, że niezwykle trudno jest teraz tak bardzo przesadzić, aby wywołać efekt komiczny. Nasi populiści przekroczyli wszelkie granice.