Dylemat

Najpierw udawali, że są ponad materialne aspiracje i nie są zainteresowani unijnymi dopłatami do KPO, bo mają dość pieniędzy, aby sobie bez nich dać radę. Potem jakoś się odzłociło polityczne złoto, czyli nastąpiła agresja Rosji na Ukrainę. Polacy przyjęli falę uchodźców, nie oglądając się na nikogo. Także na rząd. Tymczasem ów równolegle rozkręcił inflację.

Opinia publiczna stanęła po stronie Ukrainy, mimo że dobrazmienne tuby zapełniły się fotografiami jakichś paradujących pod swastyką drugowojennych faszystów w ukraińskich strojach, współczesnych a niechlujnych banderowców i fotomontażami przedstawiającymi liderów Platformy w bolszewickim przyodziewku.

Nie pomogło. Naród konsekwentnie stoi po stronie Ukraińców. Spróbowano więc wywrzeć na Unię nacisk wizerunkiem przedmurza, jakim się okazaliśmy dla putinizmu. Wszak wbrew europejskiej prawicy Polacy stanęli po stronie tych, co go zbrojnie zwalczają. Wstrzymywanie dopłat, z powodu wprowadzania u nas putinowskiej praworządności, byłoby więc równoznaczne z działaniem przeciwko Ukrainie.

Węgry atoli nie dały wyboru. Ich premier elekt wyzywająco się opowiedział za ruskim sposobem urządzania świata. Stało się jasne, że Europa nie zniesie w swoim organizmie wtyki Azji. Unia bowiem rozpoczyna procedurę wprowadzania i wobec Madziarów zasady pieniądze za praworządność. Nam zaś obcięła wynegocjowane fundusze o wysokość niezapłaconych dotąd kar.

Nie ma więc rady, zmiana dobra musi pękać. PiS nie poprze zatem projektu reformy sądownictwa, proponowanej przez Solidarną Polskę. Potęguje bowiem rozbrat z Unią i co sprowadzi kłopoty gospodarcze, które zawsze zmiatały populistów ze sceny politycznej.

Tylko czy formacja, tyle razy popełniająca błędy, jest zdolna do racjonalnego decydowania? Prezydencki projekt zmian, który PiS teraz poprze, bez poprawek opozycji też nie dotrzymuje unijnych zasad.

W grupie decyduje się jednak inaczej niż indywidualnie. Są też wszelkie warunki do dokonania jednoznacznego wyboru. Jego przedmiot jest jasny i dokonywany pomiędzy dwoma wykluczającymi się efektami, kryzys albo nie.

Polacy zaś już wybrali, przyjmując Ukraińców z otwartymi ramionami. Co zrobi władza? Zafunduje nam putinizm przed swoim ostatecznym upadkiem?

Wpadki

 – Rzeczywiście te stosunki węgiersko-ukraińskie są dla nas pewnym kłopotem – poskarżył się mediom marszałek Terlecki. Bo jak tu się wzorować na kimś, komu gratuluje Putin, potwierdzając tym samym słowa Donalda Tuska.

Lider Koalicji Obywatelskiej napisał bowiem, że Po zwycięstwie Orbána korki od szampana strzeliły w Budapeszcie, na Kremlu i - niestety - w Warszawie na Nowogrodzkiej. Sam Orbán oświadczył z nadzwyczajną szczerością, że jego przeciwnikami byli węgierscy demokraci, Bruksela i prezydent Zełenski.

Sankcje na Moskwę są u nas wprowadzane werbalnie. Jak w operze, kiedy chór śpiewa, że bieży, a cała widownia widzi, iż stoi. Aktywność premiera Morawieckiego koncentruje się na krytyce sojuszników za opieszałość we wprowadzaniu Moskwie ograniczeń, a nie na karaniu agresora.

Nie dziwią wobec tego słowa Romana Giertycha: Panie Morawiecki każdego dnia wzywasz rządy Francji i Niemiec do wprowadzenia sankcji. Może daj im przykład i sam wprowadź chociaż jedne? W sumie jesteś Pan premierem Polski, a nie Niemiec, czy Francji.

W tej sytuacji propozycja premiera Morawieckego, aby członkom partii Jedna Rosja zakazać wjazdu do UE, zabrzmiała dwuznacznie. Podobnie zastanawiająco jak natychmiastowa reakcja Miedwiediewa, który grozi kontrzakazem nie tylko członkom, ale i wyborcom PiS. Skąd będą wiedzieć, jak kto głosował? Wygląda to jak tworzenie wzajemnego alibi.

Rzeczonym pewnym kłopotem jest więc dla naszych zmieniaczy dobra dylemat społeczny, kiedy korzystne dla partii działania są bardzo szkodliwe w powszechnym zastosowaniu. Sprzyjanie obskurantom daje bowiem władzę, nie zapewnia jednak narodowi szeroko rozumianego bezpieczeństwa.

Uradowany Orban w porywie szczerości pozrywał dobrazmieńcom maski i teraz się nieszczęśni muszą wić pomiędzy faktami i deklaracjami. Nie da się bowiem pogodzić zachodnich dotacji z wschodnią mentalnością.

Zbrodniarze

Media ujawniają okrucieństwa putinowskich sołdatów wobec mieszkańców Buczy, którą niedawno okupowali. Torturowani mężczyźni, mordowani strzałem w tył głowy, gwałcone kobiety, rozjeżdżane potem czołgami, rabunki, zabijane dzieci. Tępa zbrodnia w całej krasie.

Tak postępuje spuszczony ze smyczy mentalny niewolnik. Gdy jest poddawany inwigilacji otoczenia i nawet tylko ideologicznej tresurze,  działalność jego mózgu ogranicza się w końcu do odruchowych czynności, zakodowanych w tak zwanym gadzim móżdżku. 

Jeżeli w zbiorowości pozostaje dostatecznie wielu zniewolonych osobników, wszyscy jej uczestnicy mogą przejmować niewolnicze pryncypia. Tutaj też działa prawo znane z ekonomii, wedle którego zły pieniądz wypiera lepszy.

Mieszkańcy Rusi doświadczali efektów tego rodzaju psychiki najeźdźców już w trakcie mongolskiej niewoli. Potem w czasie najazdów tatarskich. Także Polacy poznali je w trakcie powstań, wojny bolszewickiej i drugiej wojny światowej.

Echem tego zjawiska jest też aktywność internetowa dobrazmiennych trolli. Oni jednak raczej biorą odwet za swoją nędzną kondycję intelektualną i towarzyską.

Osobowość człowieka buduje temperament i inteligencja. Kiedy drugi składnik się zablokuje, pozostaje pierwszy, jako czynnik sprawczy zachowań. Ten zaś uwalnia głównie odruchy. 

W rezultacie mamy też to, co nasi jezdni traktowali po polsku, na odlew i już przed wiekami nazywali dziczą.

Droga

 Węgrzy wybrali. Wczoraj o godzinie 13 frekwencja była niższa, niż w poprzednich wyborach, kiedy wygrał Fidesz. Od tego zaś opozycja uzależnia poparcie dla swoich kandydatów. To zaś w marcowych sondażach było o kilka procent mniejsze. Dzisiaj zwolennicy Putina mają konstytucją większość i Mińsk może być w Budapeszcie.

Węgry w znacznym stopniu uzależniły się ekonomicznie od Rosji. Najwyraźniej padły ofiarą źle zrozumianej strategii Zbigniewa Brzezińskiego, która utrudnia Moskwie starcie zbrojne z Zachodem. Agresywna Rosja musiałaby zrezygnować ze współpracy gospodarczej z państwami NATO. Bez niej popadnie jednak w zasadnicze kłopoty. Sama bowiem produkuje prawie wyłącznie surowce, którymi trudno zaspokoić potrzeby ludności.

Putin również wykorzystał ten sposób i może teraz korzystać z uwikłania Niemiec i Francji w parantelę, zalecaną przez Brzezińskiego. Mają tanie paliwa i nie mają dla nich alternatywy. Muszą więc potakiwać Putinowi.

Najbardziej się to jednak sprawdziło na Węgrzech. Tania ropa i gaz oraz sfinansowanie przez Moskwę energii atomowej pozwoliło Fideszowi kupić przychylność Madziarów i politykom pławić się w dostatkach. Teraz będzie miał profity, póki będą do dyspozycji. Klasyczny układ z gangsterem.

Orban, który opowiada, że Węgrzy wybrali między wojną i pokojem, skazuje się też na zależność od siły sankcji, nałożonych w wyniku ukraińskiej wojny. Zostaną z rosyjską, drogą wtedy energią, jak Himilsbach mógł wyjść z językiem angielskim. Moskwy nie będzie stać na rozdawnictwo.

Każda więc przesada jest bezwzględnie zła. Śpij spokojnie, ORMO czuwa, mówili jednak kiedyś polscy podopieczni Moskwy. Węgierscy też to teraz muszą przyjmować za dobrą monetę.

Konstytucja

 Konstytucja jest najwyższym aktem prawnym w państwie i jej ignorowanie podważa prawo do sprawowania władzy. Nasza obecna konstytucja obowiązuje 25 lat, najdłużej z tych, które mieliśmy. Jest ona wynikiem kompromisu wszystkich sił politycznych, czynnych w czasie jej uchwalenia w 1997 roku. Prawdopodobnie to leżało u podstaw jej sukcesu. 

Rządząca formacja nie dostrzegła jednak rocznicy. Dlatego, że do władzy doszli ludzie, którzy ją świadomie, cynicznie, bezwzględnie gwałcą i to w jej najistotniejszych fragmentach, jak wczoraj mówił Donald Tusk?

Koalicja Polska zorganizowała bowiem w Sejmie konferencję rocznicową. Marszałek Zgorzelski w swoim wprowadzeniu stwierdził tam, że W ćwierćwieczu obowiązywania naszej konstytucji dorosło całe pokolenie Polaków, dla których takie pojęcia jak demokracja, godność człowieka, wolność słowa, praworządność, wolne sądy, wolne wybory, czy też święte prawo własności, są niezaprzeczalną wartością, rzeczywistością i oczywistością.

Właśnie takie przekonanie stało się  powodem zjednoczenia opozycji i zobowiązania do obrony ustawy zasadniczej przed zakusami ideologów. Jest więc sukces zmiany dobra. Podczas bowiem obchodów totalna opozycja powzięła wspólną uchwałę w sprawie współpracy.

Zapewniamy, że po najbliższych wyborach uczynimy wszystko, aby niszczony przez ostatnie lata porządek prawny RP, jak najszybciej został odbudowany i wprowadzimy konstytucyjne mechanizmy zabezpieczające w przyszłości prawidłowe funkcjonowanie państwa prawa. Deklarujemy również pełne poszanowanie Konstytucji i całego systemu prawnego oraz przestrzeganie godności człowieka, które jest źródłem wszystkich praw i wolności obywatelskich. Przysięgaliśmy przed narodem na Konstytucję, ocalimy ją, okażemy jej wierność i lojalność. Tak brzmi deklaracja, którą wczoraj podpisali Donald Tusk, Szymon Hołownia, Władysław Kosiniak-Kamysz, Włodzimierz Czarzasty i Robert Biedroń.

Najwyższy czas. Absurd bowiem obecnej sytuacji podkreślił profesor Zoll, pisząc, że Nie może orzekać o zgodności z konstytucją organ, który nie został powołany zgodnie z konstytucją.

Rutyna

 Prezes Glapiński otrzymał rekordową premię (600 tysięcy!) za jeszcze bardziej rekordową inflację (10,9%). Nic lepszego na 1 kwietnia nie mogli wymyślić. [Donald Tusk]

Minął tydzień i wypadałoby mieć już jakąś sensację. Smoleńsk atoli, wyciągany przez Jarosława Kaczyńskiego, nie bardzo nią jest. Mimo że teraz Prezes ma jakoby pewność, iż to był zamach. To nie miał, kiedy na zdradzieckie mordy krzyczał, że zamordowały mu brata?

Zapowiada jeszcze, że dokona kompilacji śledztwa prokuratury z ustaleniami zespołu, pozostającego pod kierunkiem drogiego Wacka. Dopiero wtedy ogłosi, jak było. Lata jednak minęły i trudno to uznać za bombę. Chociaż uzupełnianie efektu oficjalnego śledztwa wynikami obserwacji pękających parówek brzmi frapująco.

GUS obwieścił, że w marcu przekroczyliśmy dziesięcioprocentowy próg inflacji. Ostatnio taką mieliśmy dwadzieścia dwa lata temu. Zmiana dobra utrzymuje, że powodem jest wojna i wzrost cen paliw. Fachowcy jednak wskazują, że inne państwa Unii jeszcze bardziej ucierpiały od drożyzny na rynku węglowodorów, ale takiej inflacji nie mają. Można by twierdzić, że mamy znowu pierwszeństwo, ale jakoś nie słychać.

Zabawnie za to zabrzmiała kontrowersja między ministrem finansów, czyli premierem i wiceministrem… finansów, a jakże. Ten pierwszy obwieścił, że podatnik będzie mógł sobie wybrać najkorzystniejszy dla siebie wariant z trzech systemów podatkowych, jakie na razie mamy. Wiceminister stwierdził, że to niemożliwe. Dodał jeszcze, że pycha nie jest najlepszym doradcą przy zmianach podatkowych. To już tak sobie przekazują własne przemyślenia?

W gruncie rzeczy nie ma jednak co narzekać na niedostatek sensacji. Tydzień jak tydzień. Taka gmina [Grześkowiak]

Rozwój

 Jak w książce Następne 100 lat już w poprzednim wieku napisał George Friedman, obecna sytuacja polityczna inicjuje znakomite perspektywy dla Polski.

Od zachodu mamy silne gospodarczo, ale zdemilitaryzowane Niemcy. W dodatku uzależnione od nabywców swoich towarów. Na wschodzie dominuje słaba gospodarczo Rosja, przez własną politykę zmuszona do utrzymywania niewspółmiernie dużej armii. Jest rządzona autokratycznie i na staromongolski sposób, czyli przez podboje próbuje odzyskać dawne znaczenie.

Tradycja polityczna większości wschodnich ludów skazuje je na długie jeszcze ubóstwo. Jak pokazuje napaść na Ukrainę, narody, które się pozbywają wschodniej mentalności, próbuje się przemocą cofać w powszechny tam marazm oligarchiczny.

W tej sytuacji stajemy się jedynym państwem regionu, które może być skutecznym przedmurzem dla normalnego świata. Mamy szansę na lepszą pozycję od Korei Południowej. Ona stała się gwarantem status quo w swoim regionie. 

Po raz pierwszy bowiem nasza sytuacja geostrategiczna przemawia na korzyść. Wszak jesteśmy w stanie zamknąć główny kierunek strategiczny w Eurazji. Możemy więc zapewnić bezpieczeństwo Europy przed postazjatyckimi miazmatami.

Mamy bowiem nie tylko tradycje militarne, ale i najsilniejszą w Międzymorzu armię. Kiedy się dostatecznie wzmocnimy gospodarczo, staniemy się regionalnym mocarstwem.

W dodatku zmiana dobra ma się u nas kiepsko. Prezes osłabł. Na jego następcę nie jest już przez środowisko upatrywany premier Morawiecki lub minister Ziobro. Ostatnio bierze tam górę wicepremier Sasin. Na swój bowiem sposób rozwiązuje najważniejsze problemy władz.

Nieunikniona więc niebawem konfrontacja zwolenników trzech rzeczonych panów doprowadzi do spektakularnego końca populizmu w Polsce.

A wtedy wszystko przed nami.