Przyrzeczenia

 Znowu jesteśmy prekursorami.

Jak za profesorem Krzysztofem Jasiewiczem mówi dr hab. Karolina Wigura, Polacy zawsze muszą być w czymś najlepsi lub najgorsi w świecie. Najlepsi jesteśmy w organizacji podziemnego świata, w transformowaniu ustroju i z drugiej strony w budowie narodowego populizmu. Zdaniem zaś profesora Normana Daviesa Polacy są najgorsi w informowaniu świata o swojej historii. Chętnie też przesadzają w określaniu się najlepszymi lub najgorszymi. 

Wczorajsze ślubowania sędziów Trybunału Konstytucyjnego również się zapisze w tej kategorii. Prezydent, który według Konstytucji powinien być obecny, nie pojawił się na ceremonii. Ba, przyjął już wcześniej ślubowanie od dwóch sędziów, a teraz ciągle rozpatruje możliwość przyjęcia go od czterech pozostałych osób, wybranych przez Sejm, ale podobno zgłoszonych przez KO. 

Prezes orzekł, że takie ślubowanie to kabaret, a nawet groteska. Mariusz Błaszczak ma odmienne zdanie, zapowiedział więc, że zawiadamia prokuraturę o przestępstwie, według niego popełnionym przez uczestników przyrzeczenia. Bogdan Święczkowski pogratulował wyboru wszystkim wybranym przez Sejm sędziom, ale uznał tylko dwóch za członków TK.

Tymczasem nawet Andrzej Duda orzekł, że prezydent powinien zaprzysiąc wszystkich nowo wybranych sędziów. Prezydent Nawrocki zaś milczy w tej sprawie, a wyraziciele kaczyzmu utrzymują, że złożenie przyrzeczenia w takiej formie, jaką przyjęto wczoraj, jest równoznaczne z ich rezygnacją z urzędu sędziego TK. Ich przeciwnicy utrzymują więc, że można to twierdzenie odwrócić i odmowę przyjęcia ślubowania przez prezydenta będzie można potraktować jako jego rezygnację z urzędu.

Teraz więc świat się dowie o konstytucyjnym precedensie, który się pojawił w Polsce. Znowu jesteśmy pierwsi w świecie. I nikt nam tego nie odbierze.